Blog 2 Gedicht
Ik vaar met haar mee
Ook als we glijden
Door niet groene weiden
Tot aan mijn dood
In onze zelfgemaakte gezegende boot
Omdat ik hou van een stem die klinkt als ruisend riet
Een wit zeil dat weerkaatst in blauwe ogen
Een gul lachend open gezicht
Een kwetsbare ziel in eeuwig licht
Daarom vaar ik zo graag met haar mee
Langzaam maar zeker
Naar open zee
Door niet groene weiden
Tot aan mijn dood
In onze zelfgemaakte gezegende boot
Omdat ik hou van een stem die klinkt als ruisend riet
Een wit zeil dat weerkaatst in blauwe ogen
Een gul lachend open gezicht
Een kwetsbare ziel in eeuwig licht
Daarom vaar ik zo graag met haar mee
Langzaam maar zeker
Naar open zee
Blog 24 Jamsessie 12
Het was weer feest bij de jamsessie !
Ik vroeg de sessieleider of hij het goed vond dat ik vanavond zelf een groepje bij elkaar zou proberen te krijgen.
Ik trok de stoute schoenen aan om te doen wat ik nog nooit heb gedurfd: zelf mensen benaderen om met mij te spelen ! Ik had al gauw 2 gitarisen (G1 en G2 zal ik maar zeggen) bij elkaar, met een bassist, een mondharmonica-speler en een drummer. En ik sprak nog met een derde gitarist (G3). Hij wilde wel invallen als een van de 2 gitaristen eventueel zou uitvallen. De sessieleider accepteerde het hele geval en we konden al snel aan de bak.
Daar zag ik op het podium G3 staan in plaats van G2 ! G2 stond in de zaal, zag ik. Ik wenkte hem en hij kwam naar me toe. Wat is dat nou, zei ik, jij moet spelen. Dat hebben we afgesproken. Nee, zei hij, laat hij maar spelen, hij wilde niet weg. Dat pik ik niet, zei ik. Hij is reserve ! Ik ging naar G3 toe en zei dat hij reserve was. Kan best zijn, zei hij, maar ik ga nou niet meer weg. Nou, dat was dus leuk. Ik zag de ramp al weer gebeuren: dat we de nummers niet zouden kunnen starten. Ik besloot de gok toch maar te wagen. Met de zenuwen in mijn lijf. En daar bleek weer: soms gaat het dan toch goed. G3 speelde de sterren van de hemel ! Wat een toestand is het toch altijd.
Later sprak ik G2 nog even en legde hem uit dat ik heel gauw van slag af raak als er plotseling dingen niet doorgaan zoals afgesproken. Hij begreep het.
De sessieleid kwam erbij staan en zei: Willem, dat houden we er in. Volgende keer doen we het weer zo.
Ik vroeg de sessieleider of hij het goed vond dat ik vanavond zelf een groepje bij elkaar zou proberen te krijgen.
Ik wilde voorkomen dat hij weer iets zou gaan regelen.
Desnoods zou ik helemaal niks doen had ik voor mezelf besloten.
Dat is prima, zei hij. Doe je best.Ik trok de stoute schoenen aan om te doen wat ik nog nooit heb gedurfd: zelf mensen benaderen om met mij te spelen ! Ik had al gauw 2 gitarisen (G1 en G2 zal ik maar zeggen) bij elkaar, met een bassist, een mondharmonica-speler en een drummer. En ik sprak nog met een derde gitarist (G3). Hij wilde wel invallen als een van de 2 gitaristen eventueel zou uitvallen. De sessieleider accepteerde het hele geval en we konden al snel aan de bak.
Daar zag ik op het podium G3 staan in plaats van G2 ! G2 stond in de zaal, zag ik. Ik wenkte hem en hij kwam naar me toe. Wat is dat nou, zei ik, jij moet spelen. Dat hebben we afgesproken. Nee, zei hij, laat hij maar spelen, hij wilde niet weg. Dat pik ik niet, zei ik. Hij is reserve ! Ik ging naar G3 toe en zei dat hij reserve was. Kan best zijn, zei hij, maar ik ga nou niet meer weg. Nou, dat was dus leuk. Ik zag de ramp al weer gebeuren: dat we de nummers niet zouden kunnen starten. Ik besloot de gok toch maar te wagen. Met de zenuwen in mijn lijf. En daar bleek weer: soms gaat het dan toch goed. G3 speelde de sterren van de hemel ! Wat een toestand is het toch altijd.
Later sprak ik G2 nog even en legde hem uit dat ik heel gauw van slag af raak als er plotseling dingen niet doorgaan zoals afgesproken. Hij begreep het.
De sessieleid kwam erbij staan en zei: Willem, dat houden we er in. Volgende keer doen we het weer zo.
Jij staat je mannetje !
Dat was godverdegodver raak. Precies in mijn hart.Blog 25 Ik sta mijn mannetje !
Tsjonge tsjonge . Willem, jij staat je mannetje !Om dat te horen van een gerenommeerde sessieleider, die ook nog eens een supergoeie multi-muzikant is.
En dat na zo’n 25 jaar ploeteren op het podium. Als beginnend zanger, als zielige ouwe man man die nog wat wil.Zo’n 25 jaar belachelijk gevonden worden , tegengewerkt en afgeserveerd door hele meutes van vaak o zo goeie, van kinds af aan getrainde muzikanten.
Als dat gebeurt, dan heb je wel je avond.Dan maak je een nieuwe start.
Wie weet wat we nog gaan doen en meemaken !
Leve de jamsessies !